Impresjonizm w malarstwie

Impresjonizm - kierunek w malarstwie zapoczątkowany w 1874 roku we Francji, a dokładnie w Paryżu przez Claude Monet'a, który to pokazał na wystawie swoje dzieło zatytułowane „Impresja, wschód słońca”. Obraz ten był nietypowy i zawierał elementy nigdy wcześniej nie używane. Kolorowe smugi, niedokończone pociągnięcia farby, płynne kształty i zaskakujące kolory spowodowały, że malowidło wzbudziło wiele kontrowersji. Przez wielu zostało wyśmiane, jednakże tytułu tego obrazu dał nazwę nowemu kierunkowi w malarstwie. Impresjoniści jako pierwsi wyszli z pracowni dzięki nowemu wynalazkowi - farby w tubach. Zafascynowani również grą światła wykorzystywali ówczesne osiągnięcia naukowe. Takie jak prawo równoczesnego kontrastu kolorów (kolory wzajemnie na siebie oddziałują, wzmacniają swoją intensywność i kontrast). Wykorzystali także prawo rozszczepiania światła białego na 7 barw uważając, że te mają większą siłę wyrazu i są pełne światła. Obrazy ich jako pierwsze powstawały w technice alla prima (bez podmalówki, na czysto i za pierwszym razem), i przedstawiały głównie zjawiska, jakie zachodziły w różnych porach dnia. Malowali rzeczywistość np. widoki miast, a większość malarzy tego okresu interesował pejzaż. Malarstwo impresjonizmu prezentuje świat postrzegany z perspektywy zwykłego człowieka.

Wielcy Impresjoniści:

Script logo